I Ty jesteś noszeniakiem! Czyli o prawidłowym noszeniu dzieci od urodzenia

Coraz bardziej popularne jest noszenie dzieci w chuście i nosidle. Niestety często widujemy na ulicach dzieci nieprawidłowo noszone. W trakcie tegorocznego urlopu naliczyliśmy nad polskim morzem dziesiątki noworodków w nosidłach i dzieci w tzw. „wisiadłach”. Dlaczego tak dużą uwagę trzeba zwrócić na dobranie chusty i jej wiązania i wybór dobrego nosidła ergonomicznego? I dlaczego w ogóle warto nosić?

Człowiek rodzi się noszeniakiem. Jesteśmy nim i ja i Ty i każdy inny na tym świecie. Nie rodzimy się z umiejętnością samodzielnego przemieszczania, jesteśmy przyzwyczajeni przez 9 miesięcy do bujania, bliskości, ciepła i odgłosów ciała matki. Niemowlęcia nie przyzwyczai się do noszenia, można je tylko delikatnie odzwyczajać, bo od początku swojego życia było noszone 24h/dobę. Oczywiście część dzieci reaguje dobrze na odłożenie do łóżeczka, jednak znakomita większość potrzebuje ukojenia w ramionach rodzica, usypiania na rękach, a czasem zdarzają się też przypadki całkowicie „nieodkładalne”. Dobrze zamotana chusta gwarantuje poprawne ułożenie dziecka, wsparcie rozwoju jego stawów biodrowych i symetrię w ciele. Niestety nosząc na rękach, szczególnie godzinami, nie jesteśmy w stanie tego zagwarantować. Małe dzieci w chustach najczęściej błyskawicznie zasypiają, a w czasie czuwania dostarczamy im odpowiednią ilość bodźców i stymulujemy zmysł równowagi.

Dzieci niesiedzące powinno się nosić w chuście, ze względu na brak stabilizacji bocznej kręgosłupa i możliwość zapewnienia pozycji dostosowanej do wieku. Zmienność tej pozycji obrazuje poniższa grafika (źródło: Internet).

Najodpowiedniejszymi wiązaniami dla dzieci od urodzenia są tzw. „kangur” (dość skomplikowany, ale najbardziej polecany dla noworodków), „kieszonka” i “plecak prosty” (to wiązanie wykonywane na plecach). Z mojego doświadczenia wynika, że niezbędne jest spotkanie z doradcą chustonoszenia (można go znaleźć np. na stronie clauwi.pl), bo chustowanie to nie taka prosta sztuka. Na takim spotkaniu można także ustalić jaka chusta będzie najodpowiedniejsza, jaki wybrać rozmiar i gdzie warto kupować. Jeśli zdecydujesz się na naukę, to za jakiś czas planujemy udostępnić trening z dzieckiem w chuście i nosidle.

Dzieci siedzące można nadal chustować, ale można także zacząć używać nosideł. Najlepsze dla dzieci siedzących są nosidła ergonomiczne, z miękkim panelem (unikamy wszelkich usztywnień poza pasami naramiennymi i biodrowym). Wśród nosideł mamy całe mnóstwo rodzajów, ale najpopularniejsze są takie, jak na rycinie poniżej (źródło: Internet), czyli posiadające pas biodrowy, zapinany wokół rodzica. Dzieci nie należy natomiast nigdy nosić w tzw. „wisiadłach”, czyli nosidłach usztywnionych, gdzie dziecko ma niewiele materiału między nogami, nie przybiera pozycji „żabki”, a wisi na materiale jak kukiełka. Stanowczo nie należy też nosić dzieci przodem do świata w takich nosidłach. W wisiadłach niemożliwe jest prawidłowe ułożenie nóg dziecka, ułożenie ciała wymusza przeprost kręgosłupa i silny nacisk na krocze dziecka (co może skutkować problemami w przyszłości). Bardzo wrażliwa głowa dziecka jest poddawana wstrząsom i nie ma podparcia, także po zaśnięciu dziecka. Dziecko noszone przez długi czas przodem będzie także narażone na nadmiar bodźców i ciężej będzie mu zasnąć.

Prócz oczywistych korzyści z prawidłowego noszenia dla dziecka, nie można nie wspomnieć o komforcie rodzica, mającego wolne ręce. W przypadku wymagających dzieci jest to często jedyna możliwość, żeby zrobić cokolwiek w domu, zjeść w ciszy posiłek, czy uśpić dziecko bez jeżdżenia wózkiem po domu. W naszym przypadku chusta była niezbędna w restauracjach, na dłuższych spacerach i w czasie podróży. Z pomocą chusty przeszliśmy większość Barcelony, weszliśmy nad Morskie Oko, spacerowaliśmy po Czeskiej Pradze i zwiedziliśmy większość Polskiego wybrzeża. Niejednokrotnie deklarowałam, że głównie dzięki tej umiejętności przetrwałam w dobrym nastroju nasze trudne początki i późniejsze problemy związane z wysokimi potrzebami naszego dziecka.

Nosić dzieci w nosidle czy chuście można także w trakcie kolejnej ciąży, o ile nosiło się wcześniej. Polecane są nosidła onbu (bez pasa biodrowego, ciężar ciała dziecka opiera się na ramionach matki) lub w wiązaniach z zakończeniem np. na klatce piersiowej, tak, aby nie uciskać brzucha. Nie da się ukryć, że w przypadku dzieci z niewielką różnicą wieku, pewna “dawka” noszenia może być niezbędna i wtedy zdecydowanie łatwiej jest korzystać z chusty/nosidła, gdzie ciężar rozłożony jest równomiernie, niż nosić na rękach. Sama nosiłam do około połowy ciąży i nosidło uratowało mnie w kilku sytuacjach w trakcie urlopu bez Dawida.

Podsumowując, jeśli dorobiliście się wymagającego dziecka to chusta będzie niezbędna, ale każde dziecko i każdy rodzic może odnieść korzyści i zaoszczędzić sobie w ten sposób nerwów, płaczu, uspokajania i spuchniętych bicepsów 🙂

Bez komentarzy

Skomentuj